20-07-05

De essentie


Vervelend om te merken dat zijn boek gevuld was met woorden die nergens de zin konden vormen die hij in gedachten had. Zo zat de schrijver voor zich uit te staren.

Het blad scheen hem leeg. Puur in zijn witheid en toch bevlekt door de grootste doodzonde die hij enkel voor zichzelf kende. Verloochening was wat hij verachtte. En telkens opnieuw stonden de woorden daar om hem te vertellen dat hij zijn eigen betrachting ontkrachtte.

Dagen en nachten bleef hij in stilzwijgen voor zich uitstaren. De honger knaagde niet en drank, wel drank was zijn allerbeste vriend. Vertroebeling van zijn gedachten.

Nooit is het bij hem opgekomen dat wat daar stond, op dat witte open blad, de essentie was van zijn denken.

De stilte vinden die hij doorbrak met het aanslaan van zijn woorden, ontsproten uit ongekende gedachten.

De essentie.



muziek: Sparklehorse - Sea of teeth

12:16 Gepost door Dafke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

hier wordt onverschilligheid vooral veracht. Daar waar bij anderen het blad vol schijnt, maar het in wezen onbeschreven is. Blind door de leegte die wordt bezoedeld door het aanschijn van de dagdagelijkse morgen. Onwetend door het feit dat het wolkendek telkens dezelfde aanschijn geeft.

Drank is niet de duivel, eenvoud in het drinken wel.

Zij zouden allen moeten lezen... Al zou de meerderheid het niet begrijpen... Nochtans, het is niet zo moeilijk.

Verachting, nogmaals, onverschilligheid!

Gepost door: ac | 20-07-05

De commentaren zijn gesloten.