28-07-05

Boven de wolken

Hoe hemels kan dit gevoel zijn?

De jongen voelt zich hoog boven iedereen uitzweven. Hij maakt geen slaande beweging, hij fladdert niet. Alles is een wazig iets. De drugs laten hem toe uitersten te kennen. Terwijl de goudgele bol zich verlekkert aan zijn lichaam kan hij niet verder denken dan aan het smelten van de ijskappen rond zijn bestaan. De koude omarmt hem in alle stilte. De zweetdruppels vinden hun weg doorheen de wolken richting zijn bed.

Hij opent zijn ogen en ziet een witte hemel, bedekt met dode muggen. Een vlieg houdt een kleine wedstrijd tegen zichzelf. De wind laat de klevende lucht fluisterend over zijn lichaam glijden. Hij wordt bedekt door een ondoordringbare folie en sluit dan opnieuw zijn ogen.

Drie seconden duurt het slechts, drie tijdloze seconden die met één handgebaar worden vernietigd door de kracht van liefde. Hij opent opnieuw zijn ogen en ver voor hem uit, op het golvend wolkendek staat de uitkijktoren die zijn eindbaken vormt. Hij laat zich niet misleiden door duizend illusies en zweeft in alle eenvoud recht op het hart af. Verblindend licht omringt hem en wanneer hij zich in het middenpunt bevindt reikt een hand zijn arm. Hij komt tot rust, spreidt zijn armen en laat haar lichaam tegen het zijne rusten. Alles verscherpt, de pijn verdwijnt en op beiden hun kleine gelaat verschijnt een glimlach.

Hij ademt diep in en opent dan zijn ogen.

"Dag gebroken fluistertinteling.", meer zegt haar glimlach niet.
"Dag stralend elfje.", hij laat de glimlach toe te fluisteren en sluit dan opnieuw zijn ogen.

De nacht is helder en een onbekende man neemt plaats op zijn geheim plekje. Hij kijkt naar het kasteel, het water en de treurwilg op het eiland in de verte. Aan zijn weidse horizon komt een vallende ster kijken.

De jongen neemt haar hand vast, kijkt even naar de ondergaande zon en zegt dan recht uit zijn hart.

"Ik denk dat het tijd wordt om terug te vechten, het is te vroeg om nu al afscheid te nemen."

Wanneer de vallende ster verdwijnt is het enige wat de onbekende kan bedenken: 'Lang geleden dat ik een vallende ster heb gezien die niet uitdoofde.'



muziek: Grandaddy - He's Simple, He's Dumb, He's The Pilot

13:11 Gepost door Dafke | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

hoog boven de wolken... zucht...
hoe schoon kan liefde zijn!

Gepost door: ac | 28-07-05

het hemelse gevoel van liefde is zoooo mooi... Heel mooi beschreven!

Gepost door: Anne | 28-07-05

Mooi! Prettig weekend!

Gepost door: Myst | 29-07-05

De commentaren zijn gesloten.