02-08-05

Zucht in jouw duisternis


De jongen keek nergens naar, starend in het licht dat hem niet kon belichten. Het meisje zuchtte diep. Zij zocht hem maar vond zijn silhouet niet. Zijn geur was aanwezig, dat wel, zijn silhouet was echter nergens terug te vinden. Hij ademde diep in, drukte zijn neus in het kussen en vond haar hand voor even terug. Toen hij kneep was ze verdwenen ...


'Ben je nog wakker?'

Voor ze het wisten botsten twee gedachten ergens in een tijdloze dimensie en droegen ze het spiegelbeeld na de bosting terug met zich mee.

Hij greep zijn hand net voor het ontsnapte en drukte er inkt uit.


Zachtjes laat je sterren schijnen
Zo bekom je dat alle zorgen verdwijnen

Jouw silhouet doorbreekt mijn duisternis
Jouw gefluister is mijn mooiste gemis

Als een streling van een zomerwind
Voel ik jouw zucht in het donker


Hij moest even glimlachen en liet dan de woorden wegzweven. Over diepe dalen, over hoge bergen, over groene grasvelden.
De kus die volgde was als een zucht in haar duisternis. Zijn bevestiging was haar instemming, het zuchten van de nacht deed alle koude winden aanvoelen als een verzachtende streling van het gemis in hun harten.



muziek: sukilove - Talking in the dark

14:10 Gepost door Dafke | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

de liefde geeft je blijkbaar ionspiratie...

Gepost door: Anne | 02-08-05

.. *zucht*

Gepost door: Ellen | 02-08-05

idd je commentaar was juist. twas wat slordig gemaakt.

Gepost door: dirkh | 02-08-05

dafke, dat heb jij... heel knap geschreven!

Gepost door: tint | 02-08-05

De commentaren zijn gesloten.