05-08-05

Oude man


Het was donker. Om de drie seconden een lichtflits. De regen sloeg te pletter.

Voor mij een verminkt gezicht. Toen ik keek zag ik duizenden nachtmerries. Toen ik keek zag ik dromen die hem zelden hadden bedrogen. Ik kan geen leeftijden schatten, maar hij was jaren ouder dan mij.

"Dag oude man."

De trein stond twee seconden stil.

"Avond jongen."

Het was een vreemd gesprek. We hebben veel verteld. Over liefde, over doodgaan, over leven, over de knappe vrouw die rechts van ons zat. Hij was iemand van weinig woorden. Hij sprak er veel. Veel weinig woorden spreken ... Het is een gave die slechts weinigen bezitten.

"Heb schrik van de toekomst.", zei hij.

De conducteur stoorde ons niet echt, alles werd gewoon even bevroren. Hij toonde zijn pas. Ik toonde mijn ticket. Toen vertelde hij verder.

"Heb nog meer schrik van het verleden."

Ik heb nooit begrepen wat hij duidelijk wou maken. Soms denk ik dat ik het weet, maar seconden later twijfel ik opnieuw.

Hij zei: "Het heden, dat is de enige houvast die je denkt te hebben. Wees er zuinig op."

Hij had beide oorlogen overleefd. Zes kinderen die ondertussen al jaren gestorven waren. Twee vrouwen. De eerste gestorven na een tragisch ongeluk, de tweede gestorven in zijn handen, heengegaan in alle stilte. Toen ik vroeg van wie hij het meest had gehouden, toen antwoordde hij: "Van beiden."

Soms denk ik zijn verhalen te vertellen aan mijn kinderen, maar dan valt het mij in dat het enige kind dat ik heb mijzelf is. Soms denk ik er aan om zijn verhalen in boekvorm te brengen, maar dan valt het mij in dat ik meer woorden nodig heb om een boek te vullen dan dat hij er sprak. Soms denk ik gewoon aan hem. Dan denk ik: wat een wijze oude man.

Ik gaf hem een hand toen ik van de trein stapte. Hij zwaaide nog even. Nooit heb ik hem nog teruggezien. Ondertussen moet hij ook al gestorven zijn.



muziek: Red Snapper - Alaska Street

11:09 Gepost door Dafke | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Zuinig zijn met het verleden... gewoon niet meer aan denken, denk ik :D

Gepost door: Anne | 05-08-05

*** waarom ik dacht dat dit blogje dood was, weet ik niet meer maar blijkbaar bruist het hier nog van het leven... en is het hier nog even mysterieus dromen als vroeger
xxx

Gepost door: g*lover | 05-08-05

Toch onthouden voor die kinderen wat nog zouden kunnen komen.
Ook jij kunt veel zeggen met weinig woorden..

Gepost door: Ellen | 05-08-05

koekoek heb ook al gesprekken gehad op de trein.. is wel eens leuk..
zelf al een bij jehova getuige beland.. en echt.. beter dan verwacht.. en ergens eens intressant

Gepost door: moi | 06-08-05

Ontroerend mooi. Toch zie ik de toekomst nog optimistisch tegemoet.

Gepost door: yapede | 07-08-05

De commentaren zijn gesloten.