13-09-05

Steek bij zwart maanlicht


Een wekker herhaalt zich. In de verte hoor ik een licht donderend kabaal. Waar is het maanlicht in deze donkervolle nacht? Een kleine vlieg, gezien vanuit kikkerperspectief, vliegt doorheen de straling van de dag. Ik ben niet stil, maar hoe luidruchtig kan een stomme zijn? Een kleine vlieg kweekt de illusie van een eenzaam bestaan. Ik denk niet dat dit mijn werkelijkheid is binnen mijn dagzicht.

Tickets zweven door de lucht. Vakantiebestemming waar ik heen ga. Twee bolle spiegels en mijn onmogelijk stralend gezicht. Duizend reflecties van wit licht laten toe de aanschijn te laten glimlachen. De warmte is te dicht om op te houden met weg te vliegen uit mijn bestaan ... ik vlucht.

De winter ... mantel van echte liefde. Koude harten vormen geen hindernis, iedere dag tot het einde, tot alles stopt en ik blijf stilstaan. Als zinnen gevoelens vormen dan heb ik de geborgenheid gevonden die niemand herkent. De start was te vroeg, het einde klonk als het begin, het poeder viel samen met het lint. Ik ben vlug, vliegensvlug...

En dan? Wat dan? Jullie weten het niet, ik denk er niet aan. Stel de vraag en denk dan terug voor de antwoorden waarheden ontkrachten. Een waarheid is dat wat jij zelf wil geloven. Ik kijk en sta te vertellen, in stilte, in duizelige stilte. Een vernietiging van een volle maan. Mijn ogen openen zich, pupillen verwijden. Ik schakel aan. Vind dan het licht. Einde van jouw bestaan ... steek bij zwart maanlicht.



muziek: Leila - to win her love

19:07 Gepost door Dafke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

koude harten??? het mijne heeft alleszins warm zenne ;o)

Gepost door: Anne | 13-09-05

oe benne kik u dan just gepasserd ergens lool dat de maan vernietigd is en je koude harten tegengekomen bent ;-)
jij was die eenzame vlieg opzoek naar warmte dan?

Gepost door: lord cms | 13-09-05

De commentaren zijn gesloten.