27-09-05

Duivel


Neuken met de duivel, klaarkomen als een opkomende zon.

Doordeweekse gedachten raken verward in een schilderij dat zijn meester niet kent. Ergens tikt een pen tegen het witte blad, kussen vier witte steunen een witte marmeren grond. De wachtkamer is enkel aan het wachten. Een man, engel in zijn eenvoudig bestaan, wacht al jaren op een ander. Hij weet niet van haar bestaan, hij wist niet van haar leven.

Iedere seconde die hij dacht te kunnen tellen was hij doorheen de stilte vergeten. Iedere ochtend, iedere avond. Geen enkele kende nog enig bestaan. Jaren lieten geen haren toe te groeien, nagels blijven witglanzend daar staan waar ze geboren werden. Het was alsof hij nooit was gestorven, alsof hij altijd was gevangen in een ijskoud bestaan. Ouderdom toonde geen kennis van eenvoud. Zijn lichaam zoals hij het dacht, was het enige wat nog ... een rinkel weerklonk. Hij keek op, was stil en belde toen zijn geliefde op.



muziek: Fourtet - Glue Of The World

20:26 Gepost door Dafke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

.. Ik had nog even moeten wachten, dan had ik en de anderen geweten hoe het eindigde ;o)

Gepost door: T.Ellen | 27-09-05

De commentaren zijn gesloten.