07-11-05

Naakt


Het was een zon die ons de ondergang ontzegde, verdeeld en achtergelaten in een verblindend licht.
Een vinger streelde gloeiende as, waterdruppels die stroompjes vormden. Doorheen de zachtheid van kleine sprieten, over koude poriën. Hij eindigde waar hij begon ... zoete smaak op zachte lippen.

Bruin dat harder kon gevoeld worden dan de zachtheid van een dons, één voor één de werkelijkheid tegemoet. Een dal dat nergens zijn gelijke kent, telkens zijn gelijke ontmoet ... Dalend tot in de duisternis van een verterend gemoed. Een glimlach op een wijsvinger.

Een kromming langs de dijk, ergens halfweg. Eerst vijf zoekers om houvast. Dan opnieuw richting het bonkend hart. De evenaar tegemoet, dan zachtjes, tergend traag er voorbij ... Korte hapering, een ongeschoren gras. Besprenkeld wild, gevangen met een smak.

Ik kuste haar lippen en viel dan, naakt en ongeschonden, in de armen van de nacht.



muziek: Air - Suicide Under Ground

21:49 Gepost door Dafke | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

hahaha naakt en ongeschonden... Good joke ;o)

Gepost door: Anne | 07-11-05

Mooi! Knappe tekst en dan die muziek, kippenvelmomentje!

Groetjes

Gepost door: kitty | 07-11-05

... Groooaaauuuuwww ;o)

Gepost door: Tinkerbelleke | 08-11-05

ik geloof er niets van dat ge er ongeschonden van af kwam :D

Gepost door: lord cms | 11-11-05

Mooi ...

Gepost door: yapede | 14-11-05

De commentaren zijn gesloten.