28-11-05

Als stilte de toekomst vormt


Toen de ogen het witte licht uitsloten. Toen de horizon ook de zon verborg. Toen ik mijzelf de vraag stelde ....

Voeten gevangen in een schoen die geen ademruimte biedt. Iedere stap ben ik verder weg. Iedere stap kom ik schijnbaar dichter. Ik weet dat golven koppig zijn, ik weet dat golven van barstende hoofdpijn pijn doen ... vanwaar anders het woord hoofdpijn?
Als ik mijzelf schuldig acht, als ikzelf blijvend in stilte vertoef. Hoe kunnen woorden zich dan vormen? Hoe komt het dan dat ik vragen stel?

Ik weerklink in een ruimte die door echo's gevuld wordt ..... Vragen die aanspoelen op een korrelloos strand.

Ogen openen zich en ik glimlach. Nooit was een ochtend, kort voor de nacht, een bron van voedende lippen. Zintuigen die stil waarnemen, ik die zacht in en uit adem. Een wolkje vormt zich voor mij, omringt mij, beschermt mij, verdringt mij ... ik los op. Het bed is leeg, verwarmende stilte gebrand door een silhouet. De dag leek voorbij, was nu de toekomstige. Het deken is de enige getuige van een onverklaarbare aanwezige.

Als je niet zoekt. Als je toevallig vindt. Als je vecht voor een hand. Als je verliest en dan toch nog wint. De glimlach op de lippen is in stilte houden van.

Een kus doorbrak de ijzige wind. Mijn instinct, hetgeen ik vergeet.



muziek: My Morning Jacket - Wordless Chorus

19:35 Gepost door Dafke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

ik ben woordenloos :s

Gepost door: Anne | 28-11-05

she pulls out her joker...
you know...
x

Gepost door: joker | 28-11-05

De commentaren zijn gesloten.