09-03-06

Langzaam


Als de vuurtoren uitdooft en het water troebel oogt. Als het mistig wordt en verzicht niet langer een optie is. Als de wind huilt en zo jouw roep in stormen smoort.

Jaren terug ben ik gevlucht voor mensen die mij kenden, die kwamen snuiven in mijn lucht. Zuurstof voor mij bestemd, zaken die ik wist, geschilderd in geschiedenis der vergetelheid. Ontnomen, soms verkracht, ik werd als een oud huis verpacht. Hoe lang adem je water, voor je stikt?

Of ik ogen sluit of voor mij uitkijk. Zwartheid is wat de stilte siert. In al zijn eenvoud, ik vind het prachtig. Te lang heb ik stilgestaan in het licht. Te ver ben ik gedwaald in de landen van een ander. Het is tijd om verder te gaan. Te achterhalen wanneer ik stik. Een onbekende geschiedenis in. En toch, soms hoop ik dat ik de vuurtoren terugvind.

Langzaam vooruit richting ondergang.

15:32 Gepost door Dafke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

laat mij weten wanneer da ge stikt... Dan kan ek u schatteke bellen om u vlug te komen reanimeren ;o)

Gepost door: Anne | 09-03-06

als ge stikt moet ge naar lucht happen ruimte vrij maken om je heen, vechte, slaan meppen to je bewegingsvrijehdi hebt, je ziel op adem kan komen en je met volel tuegen de vrije lucht kunt inademen om ze weer verder te keer te gaan en je ziel te redden vande ondergagn door banaliteit

Gepost door: lord cms | 09-03-06

De commentaren zijn gesloten.