13-03-06

Evenwicht




Wie ben jij die in mijn dromen komt kijken?

Verdwaal in mijn hoofd op zoek naar een waarheid die daar verborgen ligt. De aanwezigheid van mijn hart is de oorzaak van dit goed. Ik weet niet langer of het huis gebouwd werd met jou in gedachten… Moet ik het afbreken? Steen per steen? Controleren welke poriën gevuld zijn met jouw adem? Kijken welke fundamenten deze liefde vorm geven?

Is liefde niet wat je zoekt als je binnendringt?

De ijsster wordt gevangen op het netvlies. Ik knipper even en zie dan de koude realiteit langs mijn wang wegsmelten. Het licht dat geen warmte biedt wordt gebroken door de bomen rond mijn huis. Met uitsterven bedreigde bomen. In de verte hoor ik houthakkers hun best doen. Ik sluit mij op, laat mij gevangen nemen door mijn eigen huis.

Fluisteringen zijn verloren woorden van het onderbewustzijn, niet?

Het water kronkelt langs mijn benen, het kabbelen lijkt op spinnen. Water reflecteert mijn muur. Een muur verborgen door witte vlinders, verborgen in een ondoordringbaar groen. En toch, toch wist de zon mij te vinden. Kleine lichtvlekken dansen op mijn golven, weerspiegelend verblindend. Vind ik evenwicht in het bestaan?

Doe jij, als het donker wordt, mijn hart stilstaan?

12:53 Gepost door Dafke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.