15-03-06

Op weg naar jouw ogen




Het lijkt een grote wereld, op zoek naar jou ...

Ik dwaal rond in de gedachten van een vreemde. Hoe ik op woorden bots weet ik niet. Ergens schuilt er een hart in deze man. Tenminste, dat hoop ik. Het zijn harde beelden. Een gebroken vrouw, een dood kind. De auto verwrongen rond een boom. Haar brief heb ik gevonden toen ik thuiskwam. Waarom hou ik nog van jou?


'Liefste ...

Ik weet niet of je me kan begrijpen. Weet dat ik van je hou. Weet dat ik van haar hou ook al is zij niet van jou. Daarom, dat is de enige reden. Enkel en alleen daarom.
Zij was mijn grootste fout.

Liefs'


'Zij is niet van jou' had ze geschreven. 'Zij is niet van jou'. Het werd mij toen even zwart voor de ogen, ook al wist ik het al langer. Haar gsm vertelde mij haar geheimen. Ik hield echt van het kind, van ons kind. Ja, ons kind. En ik had het haar vergeven, in stilte. Opgesloten in mijn eigen donkere kamer.

Ik heb haar maanden gehaat, wou ze zelfs dood. Wou ook haar kind dood. Maar toen Loraine voor het eerst papa zei, en ik haar oogjes zag blinken. Toen opende de deur zich, viel er een warme zonnestraal binnen. Zij had toen al een maand of twee gebroken met hem. We groeiden opnieuw naar elkaar toe ...

Nu stond ik hier. De brief in mijn hand, met knikkende knieën, met trillende handen. Ik kon niet huilen, nu niet. Maar haar glimlach en Loraine's 'Papa' spookten door mijn hoofd. Haar brief die ze maanden terug geschreven had, die ik af en toe las. Zoals nu, op haar verjaardag, op hun verjaardag.

Ik keek door het raam en zag de koude blauwe hemel.

10:10 Gepost door Dafke | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

.. poepeklets!

Jaja, je weet waarom..

:o)

Gepost door: Tinkerbell | 15-03-06

chapeau pff zware stuff als je het mij vraagt! Meer en meer zie ik dit gegeven in mijn omgeving en het enige dat ik kan zeggen is: chique man...ik vrees dat ik het te zwaar zou hebben...

Gepost door: soet | 15-03-06

eerst moet ik keihard lachen met madame haar woordje (poepeklets)...

en den weer bittere ernst...
dan vraag ik me af hoe ver die bladzijden aan het groeien zijn ginder
of dit een testcase is, een watertanden naar meer...

en vervolgens
hoe ver ik van jou verwijderd geraak...
x

Gepost door: ac | 15-03-06

De commentaren zijn gesloten.