20-03-06

In het stof van een engel




Verborgen in woorden die ik jou toefluisterde toen je naast mij lag. In gedachten die ik beschermde toen je naar mij zocht. In mijn ogen die verdronken in het verdriet van de glimlach.

Wat ik je nooit heb verteld, waar ik mij nu schuldig om voel. Mijn woede was best groot en ook ik maak fouten. Het was kort en zonder passie, een kus van haar was slechts een mooie illusie. Ik zag je gezicht iedere keer ik mijn ogen sloot.

Golven beukten zich stuk op de golvende golfbrekers. Het strand was leeg, de zon bijna onzichtbaar. Mijn voetstappen werden bedekt door het witte roet van de engel die in mij was verbrand. Een zon die geen ondergang mooi laat schijnen. Zo wandelde ik het strand af.

Waarom ik nu de wolken vertel over mijn leven in het heiligdom der aarde? Hoe ik haar nooit gevraagd heb naar het zijn van Loraine? Ik heb zelf de vreugde gebroken die ons huis verwarmde. Ik ben ook een zondaar, ondanks het zondigen van een ander ...

De rozenstorm was een sneeuwstorm vol gebroken gedachten die de ondergang van mijn bestaan inleidde ...

In het stof van een engel, een engel genoemd naar Loraine.

13:06 Gepost door Dafke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

in het stof van een engel niest de duivel zich dood.

Gepost door: lord cms | 20-03-06

De commentaren zijn gesloten.