14-12-14

Op papier

 

Ik ben niet langer menselijk, niet langer aards, niet langer hier.

Buiten, daar in de verte, word ik gedragen op een verwrongen hand.

 

Uit balans en in de zeldzame stilte rust ik. En kijk rondom mij..

Mijn snelle ademhalen, mijn gekrompen iris. Hoor jij wat je niet ziet? 

 

De opkomende nevel verslindt mij. Aan de horizon word ik gebracht. Een vaarwel die je begroet.

Eens, zo'n veertig duizend jaar later, kom ik nog eens kijken. Ik voed.

 

Op papier, het einde.

00:31 Gepost door Dafke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.